Terug naar nieuwsoverzicht

Nachtzuster Helma van Stokkom verraste de bewoners van kleinschalig verpleeghuis Aernswaert in Hank met een bijzondere gast. Een kalfje van 4 weken oud. Het dier bracht mooie herinneringen terug bij diverse oud-veehouders die op Aernswaert wonen.

 “Verrek, een kalf!” Bewoner Piet kan zijn ogen niet geloven als hij ziet wat er uit de bus van nachtzuster Helma stapt. Het gezicht van de voormalige veehouder straalt van oor tot oor als hij de blonde Aquitaine ziet: “Da’s wel heel lang geleden.” Op hoge poten dartelt de kleine Belinda door de omheinde binnentuin van Aernswaert. Ze snuffelt aan de viooltjes, stapt dwars door de border met lavendel en ontdekt uiteindelijk een rustig hoekje achterin bij het hek.

kalfje005 web

Grazen in de Biesbosch

Belinda is een van de zeventien kalfjes die afgelopen maanden op de boerderij zijn groot gebracht. De andere kalveren grazen met hun moeders op de Louw Simonswaard in de Biesbosch. Daar zijn ze tot en met half november. Kleine Belinda is niet mee. ‘’Ze had de eerste weken na haar geboorte een waasje over haar netvlies en was blind. Ze is met de fles grootgebracht door mij. Daardoor is ze tam. Intussen is de waas verdwenen en ziet ze weer. Maar alleen in de polders van de Biesbosch overleven, is te riskant voor haar”, vertelt Helma. De nachtzuster hoorde op haar werk dat bewoner Wim een wens over een koe had. De oud-veehouder zou zo graag weer eens een kalf zien rondlopen. Net als vroeger op zijn boerderij in Dussen. Helma deed hem de belofte dat ze er eentje van de boerderij naar Aernswaert zou meenemen als het kon. Stralend zegt ze: “Je moet je voorstellen wat dit met de bewoners doet die zelf vroeger koeien hebben gehad. Door Belinda’s aanwezigheid komen mooie herinneringen bij de bewoners terug.”

Verrassing

Belinda stapt intussen nieuwsgierig tussen de bewoners van Aernswaert door. Bewoner Piet kan zijn geluk niet op. Hij heeft het volgens de nachtzuster nog regelmatig over zijn koeien. ‘’Vandaag mag ie er zelf weer eentje voeren”, knipoogt Helma. Ze heeft een paar grote flessen melk meegenomen. Piet weet hoe hij het kalf moet laten drinken. Als vanouds pakt hij het beestje bij zijn kop en stuurt het zo richting de speen. Belinda slurpt gulzig aan de fles. “Als ze eenmaal dorst krijgen, gaan ze vanzelf makkelijker drinken”, weet Wim. Zijn zoon René, ook agrariër, is toevallig uit Canada over en ziet zijn vader genieten van de speciale gast. “Bijzonder dat het personeel al deze moeite voor de bewoners doet. Mijn vader praat graag over zijn tijd als veehouder. Op zijn kamer hangt nog een foto van zijn boerderij. Vandaag is hij echt weer even boer.” Als Belinda het laatste flesje leeg heeft en ontdekt dat het mandje van een rollator geen voerkorf is, zet ze koers richting het grasveldje om daar te grazen. Maar niet voordat ze op het terras van de binnentuin haar blaas leegt. “Ja dat doen ze”, lacht Piet. “Aan de voorkant laden en van achteren lossen.” Alle bewoners lachen hartelijk om deze boerenwijsheid.

Deel deze pagina: Linkedin E-mail